Daję SŁOWO. Niedziela XXVI tygodnia okresu zwykłego

Nauczycielu, widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi z nami, jak w Twoje imię wyrzucał złe duchy, i zaczęliśmy mu zabraniać, bo nie chodzi z nami”. Lecz Jezus odrzekł: „Przestańcie zabraniać mu, bo nikt, kto uczyni cud w imię moje, nie będzie mógł zaraz źle mówić o Mnie. Kto bowiem nie jest przeciwko nam, ten jest z nami. Kto wam poda kubek wody do picia, dlatego że należycie do Chrystusa, zaprawdę, powiadam wam, nie utraci swojej nagrody. A kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą, temu lepiej byłoby kamień młyński uwiązać u szyi i wrzucić go w morze.

 

Ekskluzywizm, elitarność, elitaryzm, hermetyczność, odrębność – to słowa obce Jezusowi i Jego Ewangelii. Łaska Jego jest dla wszystkich tak jak grzech jest udziałem wszystkich. Kościół jest jeden ale nie jako instytucja, lecz jako wspólnota wiary w Słowo Pana.
Czy w obliczu tych słów Jezusa, którakolwiek wspólnota możne powiedzieć „Jesteśmy jedynym prawdziwym Kościołem” i pozostać wiarygodna?

Nauczycielu, widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi z nami, jak w Twoje imię wyrzucał złe duchy, i zaczęliśmy mu zabraniać, bo nie chodzi z nami”. Lecz Jezus odrzekł: „Przestańcie zabraniać mu, bo nikt, kto uczyni cud w imię moje, nie będzie mógł zaraz źle mówić o Mnie. Kto bowiem nie jest przeciwko nam, ten jest z nami.

Ks. Wojtek.